تقدیم به دختر کوچولوی که نشسته بود روی صندلی

هر شب ماه ُترانه ای رُ پنهان می کنم

همچون عطر یاس هوا رُ پنهان می کنم

بادُ ابر مسافر رُ و به هزار ناممکن

نور رُ پشت پنجره پنهان می کنم

زمین رُ همان گونه که در قصیده ها اومده

لابه لای خطوط شکسته قلم پنهان می کنم

شوق شمردن ستاره یه خوابِ خوش توی گهواره

دلم، لهجه ی عریانم همه رُ زیر خاک پنهان می کنم

از من می پرسی چرا اسمت را روی لب هام پنهان می کنم

خُب ، محبوبم من از عهده نوشتن ترانه ای بر نمی یام

که هر چه را که دورِ ، هر چه را نزدیک ، همه را پنهان می کنم

-----------

دختر کوچولو * ، من **

* یه شعر برام می خونی

**شعر ، در مورد چی باشه

* در مورد بچه ها

**من شعر  برای بچه ها بلد نیستم

* هیچی

** هیچی

* در مورد زنبور ، گل

** من شعر حفظ نیستم

* یه توپ دارم قل قلی را بلدی

**آره اونو بلدم ، بخونم

**اَه ، به هر کی می گم شعر بخون همین را بلده

کپی برداری از مطالب این وب با نام نویسنده و وب مجاز هست